Η στρατιωτική θητεία του Γεωργίου Τ. Αλεξίου, εφέδρου Αξιωματικού Πυροβολικού. (8 Αυγούστου 1973 – 12 Ιουνίου 1977).

1)  Κατάταξη και υπηρεσία μου στο Κ.Ε.Ν. Κορίνθου (8/8/1973 - 22/9/1973). Επιλογή μου ως Υ.Ε.Α. (ΠΒ).

Ο Γιώργος Αλεξίου
με στολή Δ.Ε.Α. πυροβολικού.

Ο γράφων Γεώργιος Αλεξίου αποφοίτησα τον Ιούνιο του έτους 1973 απ’ την Παιδαγωγική Ακαδημία Φλώρινας κι έλαβα το Πτυχίο του δασκάλου. Ένα μήνα, περίπου, αργότερα, στις 6 Αυγούστου, παρουσιάστηκα στο Στρατιωτικό Φρουραρχείο Καστοριάς κι έλαβα Φύλλο Πορείας για το 6^ο Σύνταγμα Πεζικού - Κ.Ε.Ν. (Κέντρο Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων) Κορίνθου, όπου έφθασα και παρουσιάστηκα την 8η Αυγούστου 1973.

Αμέσως μετά την άφιξή μου στο Κ.Ε.Ν., κατατάχτηκα με την 73 Γ΄ Ε.Σ.Σ.Ο, ως Υ.Ε.Α. (Υποψήφιος Έφεδρος Αξιωματικός), στο 2^ο Τάγμα, 1^ο Λόχο, 4^η Διμοιρία, του 6^ου Συντάγματος (ΠΖ) (Εικ. 3). Ομαδάρχης μου ήταν ο Λοχίας Καταβαινός απ’ τη Ρόδο, Διμοιρίτης ο ενθουσιώδης Δ.Ε.Α. Αλατζάς απ’ την Ξάνθη, Διοικητής Λόχου ένας Κύπριος Ανθυπολοχαγός, και Διοικητής Τάγματος ο Λοχαγός «Περκαγιάς».

Στο Κ.Ε.Ν. Κορίνθου υπηρετούσαν τότε και αρκετοί φίλοι μου. Αναφέρω επιλεκτικά τους συσπουδαστές μου στη Φλώρινα Μπούσιο Δ., Κωτούλα Δ., Αΐβάζογλου Ν., καθώς και τον καθηγητή Μαθηματικών Τσιτούρα Κωνσταντίνο.

Στο 6^ο Σύνταγμα της Κορίνθου παρακολουθούσαμε εντατικώς θεωρητικά μαθήματα στρατιωτικού περιεχομένου κι εκτελούσαμε αντίστοιχες ασκήσεις στην τοποθεσία «Εξαμίλια». Κατά τις ώρες της σκόλης μας, ακούγαμε συνεχώς, απ’ τα μεγάφωνα του στρατοπέδου, τραγούδια του τότε μοντέρνου τραγουδιστή Πασχάλη.

Στην Κόρινθο παρέμεινα 45 ημέρες περίπου. Σε αυτό το χρονικό διάστημα με επισκέφθηκε ο θείος μου Γιάννης Κ. Κυρατζής, Ταγματάρχης ε. α., και ο καθηγητής μου Γεωπονικής στην Παιδαγωγική Ακαδημία Φλώρινας Δ. Τακίδης. Κατά την ίδια περίοδο, και συγκεκριμένα στις 8 Σεπτεμβρίου ορκίστηκα μαζί με τους συναδέλφους μου, ενώ 15 ημέρες αργότερα πληροφορήθηκα την επιλογή μου ως Υ.Ε.Α. Πυροβολικού.

2) Υπηρεσία και Μαθητεία στη Σχολή Πυροβολικού (Σεπτέμβριος 1973 – Φεβρουάριος 1974). Αποφοίτηση με το βαθμό του Δ.Ε.Α. (ΠΒ).

Η 4η Διμοιρία, 1ου Λόχου, 2ου Τάγματος,
 6ου Συντάγματος (ΠΖ). Ο Γιώργος Αλεξίου
εικονίζεται πρώτος επάνω αριστερά,
έμπροσθεν της Σημαίας.

Ομάδα Υ.Ε.Α. στα "Εξαμίλια" Κορίνθου.
Ο Γ. Αλεξίου εικονίζεται τρίτος απ' αριστερά
στην κάτω σειρά.

Απ’ το Κ.Ε.Ν. Κορίνθου, εγώ και οι λοιποί συνάδελφοί μου, που είχαν επιλεγεί ως Υ.Ε.Α. (ΠΒ), αναχωρήσαμε στα τέλη Σεπτεμβρίου 1974 και πήγαμε στην πλησίστια Σχολή Πυροβολικού της Νέας Περάμου (Μεγάλο Πεύκο Μεγάρων). Εκεί μας υποδέχτηκαν οι παλαιότεροι Υ.Ε.Α. (της 73 Β΄ Ε.Σ.Σ.Ο.) με παράλογα «καψόνια».

Η Σχολή Πυροβολικού ήταν, από κάθε άποψη, καταπληκτική. Βρισκόταν δίπλα στην θάλασσα κι εντός μιας πευκόφυτης έκτασης. Διέθετε τα εξής κτίρια και υπαίθριους χώρους: Ωραίο Διοικητήριο, νεόκτιστο Διδακτήριο με σύγχρονα μέσα διδασκαλίας, υπαίθριο ναό της Αγίας Βαρβάρας, Όρχο πυροβόλων όπλων, Μουσείο παλαιών πυροβόλων του Στρατού μας, μεγάλη Αίθουσα εκδηλώσεων, Εστιατόριο, θαλάμους οπλιτών, Κ.Ψ.Α. και Κ.Ψ.Υ.Ε.Α., αποθήκες κ.λ.π. Διοικητής της Σχολής ήταν ο Ταξίαρχος Καλτσάς, ενώ τη Διοίκηση της Μοίρας Υ.Ε.Α. είχε ο Συνταγματάρχης Αρβανίτης. Στη σχολή υπηρετούσαν ως Υ.Ε.Α. και οι φίλοι μου, Αθανάσιος Γιαγκόπουλος, δικηγόρος απ’ το Άργος Ορεστικό, και Τσιτούρας Κωνσταντίνος, καθηγητής απ’ το Νομό Ηλείας.

Στη Σχολή Πυροβολικού παρέμεινα 5 μήνες, έως τις αρχές Φεβρουαρίου 1974. Κατ’ αυτό το χρονικό διάστημα παρακολούθησα με προσοχή κι έντονο ενδιαφέρον όλα τα εκεί διδασκόμενα μαθήματα (θεωρητικά και πρακτικά) και έγινα καλός κάτοχος της επιστήμης (τεχνικής) του Πυροβολικού, το οποίο έκτοτε αγάπησα πολύ και υπηρέτησα με ζήλο (αποφοίτησα απ’ τη σχολή με βαθμό «Λίαν καλώς», 15,29). Το εκπαιδευτικό Πρόγραμμα της Σχολής ήταν υπερεντατικό. Περιελάμβανε καθημερινώς για τους Υ.Ε.Α., έξι ώρες θεωρητικά μαθήματα κι επίπονες στρατιωτικές ασκήσεις, καθώς και τέσσερις ώρες μελέτη και φροντιστηριακό μάθημα.

Την ίδια χρονική περίοδο συνέβησαν σημαντικά πολιτικά γεγονότα, που παρακολούθησα με αγωνία εκ του σύνεγγυς. Ο αρχηγός της Εθνικής Κυβέρνησης Γεώργιος Παπαδόπουλος όρισε ως Πρωθυπουργό υπηρεσιακής Κυβέρνησης τον γνωστό κι έντιμο πολιτικό Σπύρο Μαρκεζίνη, με την εντολή να προετοιμάσει και προβεί στη διενέργεια ελεύθερων εκλογών. Δυστυχώς όμως, αυτές οι εκλογές δεν κατέστη δυνατόν να γίνουν, διότι οι παλαιοκομματικοί πολιτικοί οργάνωσαν στις 17 Νοεμβρίου 1973 τα θλιβερά γεγονότα του Πολυτεχνείου, που προκάλεσαν το οπερετικό πραξικόπημα του άφρονα Διοικητού της Ε.Σ.Α Ταξίαρχου Ιωαννίδη Δ., ο οποίος εκδίωξε απ’ την ηγεσία της χώρας μας τον Γεώργιο Παπαδόπουλο και τον Σπύρο Μαρκεζίνη και ανέλαβε ο ίδιος τη διακυβέρνηση της Ελλάδος, ως «ο Αόρατος δικτάτωρ».

Όταν ευρισκόμουν στη Σχολή Πυροβολικού του Μεγάλου Πεύκου, ήρθε και με είδε 2 – 3 φορές, ο θείος μου Οδυσσέας Αλεξίου, ο οποίος υπηρετούσε τότε ως Γραμματέας Ειρηνοδικείου στα κοντινά Μέγαρα.

Προς το τέλος της φοίτησής μου στη Σχολή Πυροβολικού, επέλεξα κι έλαβα την ειδικότητα του Αξιωματικού Τ.Ε. (Ταγμάτων Εθνοφυλακής). Ζήτησα επίσης τότε, να υπηρετήσω στην 149 Μ.Μ. - Β.Π. (Μοίρα Μέσου - Βαρέως ΠΒ.), που έδρευε στο Άργος Ορεστικό, όπως κι έγινε.

3) Η θητεία μου στην 149 Μ.Μ. - ΒΠ. Η γενική επιστράτευση έτους 1974.

Ο Γεωπόνος καθηγητής της Ακαδημίας Φλώρινας
Δ. Τακίδης, μεταξύ δέκα  στρατευμένων δασκάλων.
Ο  Γ. Αλεξίου είναι πρώτος αριστερά στην κάτω σειρά.

Ο Δ.Ε.Α. Γιώργος Αλεξίου μπροστά σε ένα πυροβόλο
 8 ιντσών της 149 Μοίρας Μ-Β (ΠΒ).

Απ’ τη Σχολή Πυροβολικού αναχώρησα με την ειδικότητα του Αξιωματικού Βολής στις αρχές Φεβρουαρίου 1974 και μετά δύο ημέρες παρουσιάστηκα στην 149 Μοίρα Μέσου – Βαρέως Πυροβολικού (Μ – Β.Π.), που έδρευε στο Στρατόπεδο του Αεροδρομίου Άργους Ορεστικού. Διοικητής της Μονάδος ήταν ο Ταγματάρχης Πανδής Βασίλειος, που καταγόταν από την Κέρκυρα. Ο εν λόγω στρατιωτικός ήταν ένας βραχύσωμος, κομπλεξικός και δύστροπος άνθρωπος, με αστείο μουστάκι και υστερική φωνή, που αγνοούσε παντελώς την τεχνική (επιστήμη) του Πυροβολικού. Κατά την παραμονή του στο Στρατόπεδο ωρυόταν συνεχώς κι έδιδε παράλογες διαταγές. Ήταν αναμφίβολα ανεπαρκής για το στρατιωτικό βαθμό που κατείχε και τα υπεύθυνα καθήκοντα που ασκούσε και για τον λόγο αυτόν όλα στη Μοίρα «πηγαίνανε στραβά κι ανάποδα». Αναφέρω ενδεικτικά, ότι η εαρινή βολή πυροβόλων όπλων που κάναμε στο Δενδροχώρι απέτυχε παταγωδώς και ότι επί Διοικήσεώς του εκλάπη απ’ την αποθήκη όπλων ένα πιστόλι, γεγονός που μας ταλαιπώρησε όλους αφάνταστα.

Στην ίδια Μονάδα υπηρετούσε τότε ως Υπασπιστής ο συγχωριανός μου Δ.Ε.Α. Παπαδημητρίου Αθ. Γεώργιος, καθώς και ο Δ.Ε.Α. Γιαγκόπουλος Αθανάσιος, Δικηγόρος απ’ το Άργος Ορεστικό.

Κατά το χρονικό διάστημα που υπηρετούσα στο Άργος Ορεστικό, έπεσε ένα μικρό στρατιωτικό αεροπλάνο στην Κρεπενή και σκοτώθηκε ο χειριστής του και φίλος μου, Ανθυπολοχαγός Βλαχάκης, ένας υψηλόσωμος κι ευγενικός Κρητικός, ο οποίος ανήκε στη Μονάδα Αεροπορίας Στρατού της Μεραρχίας μας. Αυτό το τραγικό συμβάν με λύπησε πολύ.

Τον Ιούλιο του 1974, καθ’ ον χρόνον ευρισκόμουν στο Στρατόπεδο του Άργους Ορεστικού, κι ενώ επρόκειτο να μετατεθώ σε Τάγμα Εθνοφυλακής, έγινε το εγκληματικό πραξικόπημα του Ιωαννίδη στην Κύπρο και η επακόλουθή του αποβίβαση των Τούρκων στην Μεγαλόνησο. Αμέσως, στις 20 του ίδιου μήνα, έγινε γενική επιστράτευση, και όλες οι Μονάδες του Στρατού μας στελεχώθηκαν κι ενισχύθηκαν με πολλούς εφέδρους Αξιωματικούς και στρατιώτες. Στη Μονάδα μας ήλθε και ανέλαβε καθήκοντα στο Κ.Δ.Π. ο συγχωριανός μου Ηλίας Καραδήμος, υπάλληλος της Εθνικής Τράπεζας.

Ευθύς μετά την επιστράτευση, η 149 Μοίρα εξήλθε από το Στρατόπεδό της κι εγκαταστάθηκε διαδοχικά, στον Άϊ-Γιώργη Μεσοποταμίας, σε λόφο του Δενδροχωρίου και τέλος στο χωριό Κορομηλιά Καστοριάς. Κατά την 20ήμερη διαμονή μας στις τοποθεσίες αυτές υποφέραμε όλοι οι στρατευμένοι πάρα πολύ, κυρίως λόγω της ανικανότητας του ανεκδιήγητου Διοικητή μας κι ένεκα της απειθαρχίας των επίστρατων οπλιτών.

Στις 15 Αυγούστου έγινε η δεύτερη επίθεση των Τούρκων στην Κύπρο και τότε εδόθη εντολή απ’ την Ηγεσία του Στρατού μας να αποσπασθεί μία Πυροβολαρχία απ’ την 149 Μοίρα, να προσκολληθεί στην 156 Μοίρα Π.ΠΒ. κι ακολούθως να ενισχύσουν από κοινού την ΙΧ Μεραρχία, που θα μετέβαινε απ’ την Κοζάνη στην Κρήτη. Ο Διοικητής Πανδής επέλεξε για την εν λόγω αποστολή την 4^η Πυροβολαρχία της Μοίρας μας και τοποθέτησε τον επίστρατο Υπολοχαγό Τολιάδη κι εμένα επικεφαλής της. Μετά απ’ αυτήν την απόφαση, η Πυροβολαρχία μου εντάχθηκε οργανικά στη Δύναμη της 156 Μ.Π.ΠΒ. και προετοίμασε τη μετάβασή της στην Κρήτη.

Οι Αξιωματικοί Πυροβολικού της ΧV Μεραρχίας
στο Παρατηρητήριο Δενδροχωρίου Καστοριάς,
κατά την εαρινή βολή έτ. 1974.

4) Η μετάβαση και η στρατοπέδευση της 156 Μοίρας στη Χερσόνησο Ηρακλείου Κρήτης.

Το απόγευμα της 16^ης Αυγούστου, η 156 Μοίρα Πεδινού Πυροβολικού (Μ.Π.ΠΒ) αναχώρησε απ’ την Καστοριά μαζί με όλους τους άνδρες, τα οχήματα και τον οπλισμό της και αφού πορεύτηκε όλη τη νύχτα, έφθασε, διά μέσου Γρεβενών, Καλαμπάκας και Λάρισας, περί το απόγευμα της άλλης ημέρας, στα «Πευκάκια» του Βόλου. Στο μέρος εκείνο κοιμηθήκαμε όλοι οι στρατευμένοι κατάκοποι και το επόμενο πρωί 18 του μηνός μεταφέραμε οχήματα και κανόνια στο λιμάνι της Θεσσαλικής πόλης, τα φορτώσαμε στο καράβι «Χρυσή Άμμος» και αναχωρήσαμε για το Ηράκλειο Κρήτης, όπου αποβιβαστήκαμε ξημερώματα της 19^ης Αυγούστου. Από το Ηράκλειο η Μοίρα μετακινήθηκε γρήγορα και στρατοπέδευσε έξω απ’ το χωριό Χερσόνησος Κρήτης, κοντά στο οροπέδιο Λασηθίου. Στο μέρος εκείνο εγώ παρέμεινα ένα πεντάμηνο περίπου.

Η 4η πυροβολαρχία της 149 Μ. Μ-Β (ΠΒ)
στο Δενδροχώρι, κατά την επιστράτευση του 1974.
Ο Γ. Αλεξίου εικονίζεται όρθιος στο δεξιό άκρο.

Διοικητής της 156 Μοίρας στην Κρήτη ήταν κατά τους δύο πρώτους μήνες ο ικανός Αντισυνταγματάρχης Αποστολάκης Σπυρίδων και αργότερα ένας άλλος, επίσης καλός Αξιωματικός, ο Ταγματάρχης Κεφαλάς Ιωάννης, που ως Ανθυπολοχαγός είχε υπηρετήσει στο Βογατσικό. Υποδιοικητής ήταν ο Ταγματάρχης Καράς Γεώργιος και Υπασπιστής ο Δ.Ε.Α. Τσιτούρας Κωνσταντίνος, ο οποίος είχε ήδη νυμφευτεί στο Άργος Ορεστικό τη συνάδελφό μου δασκάλα Λάπα Μαρία. Τα καθήκοντα του Διοικητού και Υποδιοικητού της Πυροβολαρχίας μας ανέλαβαν, αντίστοιχα, ο Ταγματάρχης Πασιάς Κωνσταντίνος και ο μόνιμος Ανθυπολοχαγός Πετρόπουλος Αλέξανδρος, οι οποίοι ήλθαν απ’ το Άργος Ορεστικό, κατόπιν σχετικής διαταγής του Στρατηγού Βοριά. Υπηρετούσαν επίσης εκεί, οι Δ.Ε.Α. Ράνδος Μιλτιάδης απ’ τον Πεντάλοφο και Λάμπρου Χρίστος απ’ την Κόνιτσα, οι Λοχίες Γερασόπουλος Ηλίας απ’ το Δασύλλιο Γρεβενών, Σινάνης Στέργιος απ’ τη Χρυσή Καστοριάς και Σιδέρης Κωνσταντίνος απ’ το Βογατσικό, καθώς και οι Στρατιώτες Καραδήμος Ηλίας απ’ τον Γέρμα και Ρουσουλιώτης Αθανάσιος απ’ το Δισπηλιό.

Σε άλλη Μονάδα της ΙΧ Μεραρχίας, που ήταν στρατοπεδευμένη πλησίον μας, υπηρετούσαν οι συγγενείς μου στρατιώτες Χαστάς Ι. Δημήτριος και Έξαρχος Ε. Κωνσταντίνος, τους οποίους επισκέφτηκα μερικές φορές.

Στη Χερσόνησο Ηρακλείου η διαβίωσή μας ήταν αρκετά καλή. Διαμέναμε όλοι σε ατομικές σκηνές, οι Αξιωματικοί σιτιζόμασταν σε ένα εξοχικό εστιατόριο, επισκεπτόμασταν καθημερινώς τους δύο οικισμούς της Χερσονήσου και κολυμπούσαμε στις υπέροχες παραλίες της. Σε τακτά χρονικά διαστήματα μεταβαίναμε στην πόλη του Ηρακλείου για εκτόνωση και διασκέδαση.

Ευρισκόμενος στη Χερσόνησο Ηρακλείου έλαβα τη διαταγή μετάθεσής μου για το Τ.Ε. (Τάγμα Εθνοφυλακής) της αγαπημένης μου Φλώρινας κι αμέσως αναχώρησα για εκεί.

Οπλίτες του Λόχου Μελίτης Τ.Ε. Φλώρινας
κατά την επιθεώρηση από ανώτερο Αξιωματικό.

5) Η θητεία μου στο Τ.Ε. Φλώρινας (Φεβρουάριος 1975 – Ιούνιος 1977), η ανακατάταξη και η απόλυσή μου απ’ τον Ελληνικό Στρατό.

Έφθασα στη Φλώρινα στις αρχές Φεβρουαρίου 1975 και παρουσιάστηκα στο Τάγμα Εθνοφυλακής της πόλης. Ο Διοικητής τού Τάγματος Αντισυνταγματάρχης Κλαουδάτος Σπυρίδων μου ανέθεσε τη Διοίκηση του 5ου Λόχου, που έδρευε στο χωριό Φλάμπουρο. Την άλλη ημέρα πήγα στην έδρα του Λόχου μου, συνάντησα τον Διμοιρίτη Θωμαΐδη Θεόδωρο κι εγκαταστάθηκα εκεί. Την επόμενη εβδομάδα επισκέφτηκα όλα τα χωριά που είχαν Τμήματα του 5^ου Λόχου και γνώρισα τους Διμοιρίτες, ομαδάρχες και οπλίτες αυτών. Στο όμορφο Φλάμπουρο έμεινα ένα έτος περίπου, έως τον Δεκέμβριο του 1975. Η υπηρεσία μου στο εν λόγω ορεινό χωριό με τους εργατικούς, προοδευτικούς και φιλότιμους ανθρώπους ήταν υπέροχη και θα μου μείνει αξέχαστη.

Το πολυσήμαντο έμβλημα της Εθνοφυλακής.

Κατ’ αυτήν τη χρονική περίοδο, Υπασπιστής στο Τάγμα ήταν ο Δ.Ε.Α. Τσιτσιρίγκος Παναγιώτης, δάσκαλος απ’ τη Νέα Ιωνία Βόλου, Διαχειριστής ο Δ.Ε.Α. Κατσούλης Θεόδωρος, επίσης δάσκαλος, απ’ τους Σπαθαραίους Άρτας. Διοικητές των άλλων Λόχων ήταν οι έφεδροι Αξιωματικοί, Μπεζιργιάνογλου Ιωάννης, απ’ την Αθήνα, Κολτσίδας Μιχαήλ, Γεωπόνος απ’ τη Λάρισα και Μπούσιος Δημήτριος, δάσκαλος απ’ τη Χρυσαυγή Βοΐου και πολίτης Γραμματέας ο Πασίνης Θωμάς, απ’ το χωριό Νίκη Φλώρινας. Διοικητής του Τάγματος ήταν έως το Φθινόπωρο του 1976 ο προαναφερόμενος Κλαουδάτος Σπυρίδων και αργότερα ο Αντισυνταγματάρχης Βλαχανδρέας Παναγιώτης, απ’ την Πελοπόννησο.

Ευρισκόμενος στο Φλάμπουρο, πήρα στις 19 – 4 - 1975 την έγκριση 18μηνης ανακατάταξής μου στον Ελληνικό Στρατό, ενώ δύο μήνες αργότερα, την 21^η – 6 -1975, έλαβα το βαθμό του Ανθυπολοχαγού (ΠΒ).

Στις αρχές Δεκεμβρίου του 1975 μετατέθηκα απ’ το Φλάμπουρο στην πόλη της Φλώρινας κι ανέλαβα το 1^ο Γραφείο του Τάγματος, καθώς και τη Διοίκηση του 1^ου Λόχου, που είχε έδρα το χωριό Τροπαιούχος. Κατά το διάστημα που υπηρετούσα στην αναφερόμενη πόλη, αποσπάστηκα δύο φορές απ’ τη Μονάδα μου. Συγκεκριμένα, τον Μάιο του 1976 πήγα στο Λ.Υ.Β. Σερβίων κι εκπαιδεύτηκα επί δύο εβδομάδες στα βελγικά όπλα FN, ενώ κατά το επόμενο τρίμηνο Ιουνίου - Αυγούστου 1976, πήρα διαδοχική απόσπαση σε δύο Τάγματα της Πτολεμαΐδας (Μηχανικού και Υγειονομικού), ως εκπαιδευτής εφέδρων στρατιωτών στα τότε νέα όπλα FN.

Στη Φλώρινα η υπηρεσία μου ήταν υποδειγματική και η διαβίωσή μου άνετη και ωραία από κάθε άποψη. Είχα καλούς συναδέλφους και φίλους εντός κι εκτός Στρατεύματος, με τους οποίους συνεργαζόμουν άριστα και διασκέδαζα πολλάκις στις καταπληκτικές ταβέρνες της περιοχής και σε ανάλογα κέντρα.

Στην ωραία Φλώρινα παρέμεινα έως την 12 Ιουνίου 1977, που απολύθηκα απ’ τις τάξεις του ηρωικού Στρατού μας. Είχα υπηρετήσει ευδόκιμα, με μεγάλο ζήλο κι επαγγελματική ευσυνειδησία, την ένδοξη Πατρίδα μας, 4 έτη περίπου.

Αρκετά χρόνια μετά την απόλυσή μου από τον Στρατό, στις 31 – 12 – 1986 έλαβα και κατέχω έκτοτε τον Βαθμό του Υπολοχαγού (ΠΖ).

Ο Γιώργος Αλεξίου σε στρατιωτικό όχημα,
καθ' οδόν προς τη Δροσοπηγή Φλώρινας.
Μάιος 1977.

Το Δελτίο ταυτότητας Εφέδρου Αξιωματικού
του Γιώργου Αλεξίου.

Ανάγλυφη παράσταση, σε μεταλλική πλάκα,
μαχόμενων πυροβολητών του Ελληνικού Στρατού.
Βρίσκεται στο Στρατιωτικό Νεκροταφείο Καστοριάς.