Πέμπτη 17 Μαΐου 2012

Το ρόδο που αναπαύεται στο λυκαυγές ανθεί.


Μια φωνή πάντα σταθερά στον ύπνο μου ανακράζει:

«Το ρόδο που αναπαύεται στο λυκαυγές ανθεί.»

Κι όταν ξυπνώ, ένας ψίθυρος απ’ τ’ άλλο αφτί αυγάζει:

«Το ρόδο που άνθισε μεμιάς για πάντα θα χαθεί.»

[Ομάρ Χαγιάμ (1048-1123), Ρουμπαγιάτ]

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου