Όσο μπορείς λησμονημένος ζήσε.

Το "ταπεινό" αγριολούλουδο Φριτιλλάρια.

Ανηφορικό μονοπάτι. 

Στης ζωής το στενό το μονοπάτι
που το φράζουν τ’ αγκάθια κι οι τριβόλοι
άφησε εμπρός σου να περάσουν όλοι,
και μοναχός, οϊμέ, πικρά περπάτει.
……………………………………
Και κάνε τόπο εσύ κάθε διαβάτη,
που τρέχει βιαστικός και δίχως σκόλη,
στης ευτυχίας το πλάνο περιβόλι,
να φτάσει και στ’ ολόχρυσο παλάτι.
……………………………………..
Μη βαργομάς γι’ αυτό και μη λυπήσαι,
όλα, χαρές και πάθη, ο χάρος σβήνει
κι όσο μπορείς λησμονημένος ζήσε.
……………………………………..
Κι ας λαχτάρας μονάχα τη γαλήνη
κατάκοπος απ’ τ’ άγριο το δρολάπι
πόχει σηκώσει στην καρδιά σου η αγάπη.

Σονέτο Κώστα Θεοτόκη